1. azərbaycan dilinə türk dilindən keçən və cümlələrdə yamaq kimi göründüyünü hiss etdiyim "insan oğlu" ifadəsinin əvəzinə, işlədilməli olduğunu düşündüyüm ifadə.

qeyd. daha poetik tərzi üçün (baxma: övladi-bəşər)

edit.
deyəsən, bəzi yazarlara fikrimi düzgün formada çatdıra bilməmişəm:
cümlənin vergülə qədər olan hissəsi - "və" ilə bir-birinə bağlanan feli sifət tərkibləri -

1. "azərbaycan dilinə türk dilindən keçən"

2."cümlələrdə yamaq kimi göründüyünü hiss etdiyim"

hər ikisi "insan oğlu" ifadəsini təyin edən həmcins təyinlərdir. "bəşər" sözünün türk dilindən keçdiyi iddia olunmur.

həmçinin "insan oğlu"-nun ifadə formasında türk dilindən (türkiyə türkçəsi) dilimizə keçdiyi bildirilir. "insan" sözünün türk sözü olduğu yenə iddia olunmur. "bəşər" və "övladı" sözünün mənşəyi barədə ümumiyyətlə fikir bildirilmir.

eyni zamanda ıx-xx əsr azərbaycan ədiblərinin əsərlərində də "bəşər övladı" ifadəsinə daha çox rast gəldiyimdən, "insan oğlu" ifadəsinin buna görə mənə qəribə - yamaq kimi göründüyünü bildirirəm, ancaq yenə hər kəsin subyektiv fikrinə əsasən, hər kəs istədiyi ifadəni işlətməkdə azaddır.