149. Əziz günlük,
Istəmirəm mən kimsənin köməyini,
Mən götürə bilmərəm heç kəsin minnətini.
Qaymayıbdır artıq layiqli insan milləti
Yaxşılıq etməklərindən, etməməkləri
məni edər daha sevincli.
07.02.2018 tarixli yazdığım şeir hələ də öz aktuallığını qoruyur. Kaşki yanılmış olsaydım. Hər bir kəs özünə layiqli insan gəldiyi halda, və hər bir kəs layiqli olmayan insanlardan şikayətləndiyi halda niyə bizim qarşımıza layiqli insanlar çıxmır? Niyə əslində minlərlə insandan cəmi 3-5i layiqlidir? Bəs bu qədər insan layiqli insan olmadığı halda, necə özünü layiqli insan bilir?