5. dövlət məktəbinin 11-ci sinfində, azərbaycan bölməsində oxuyan biri kimi deyə bilərəm ki, rus bölməsi başı boş bir kütlə yetişdirir. ssri dövrünün rus bölmələri barədə heç nə fikir yürüdə bilmərəm, görməmişəm, yaşamamışam nəticədə. amma müasir rus bölmələri tam bir faciədir.
mənim əsas xarici dilim rus dilidir. birinci sinifdən müəllimimizin təkidi ilə dərslərdə rusca danışırdıq. ona görə də dili normal səviyyədə də bilirəm. yəni demək istədiyim budur ki, dil öyrənmək üçün heç də rus bölməsində oxumaq lazım deyil. bəzi valideynlər rusca bilməsələr belə, sırf uşağı rus dilli olsun deyə onun gələcəyini məhv edirlər. bədbəxt uşaq da əli aşından da olur, vəli aşından da, nə rus dilini təmiz öyrənir, nə də azərbaycan dilini. hətta 11 il rus bölməsində oxuyub "Сколько падежей есть в русском грамматике?" sualına 9-10 deyənləri görmüşəm (əslində, 6 падеж (hal) var).
digər bir bədbəxtlik isə müəllim mövzusundadır. abituriyent hazırlığı üçün seçim çox məhduddur və ya heç yoxdur. bakı-sumqayıtda yaşayanlar "dərs evi", "hədəf" kimi kursların yarıtmaz dərslərini keçə bilirlər, rayonda və bölgələrdə isə vəziyyət daha ciddidir. bundan ötrü də bu bölmələrin illik buraxılışında az bir qism universitetə daxil olur.
nəticədə demək olar ki, rus bölmələrindən kəllə uşaqlar gözləyən, ya da uşağının kəllə olması məqsədilə ona bu əziyyəti yaşadan azərbaycanlı valideynlər papaqlarını son dəfə qarşılarına qoyub düşünməlidirlər. bilməliyik ki, rusiya təhsil sistemi əla və ya yaxşı olsaydı, buraxılış imtahanlarından 100-150 balı güclə yığanlar attestatla rusiya, ukrayna, türkiyə yolunu asfaltlamazdılar.