27. Bir də, əlbəttə müharibəni sevən insanlar da olacaq. Əvvəl özünü başqa yerdə görüb indi dəyişdiyini görənlər. Bu təəccüblü deyil. insandı da. Özünü hər şeyə öyrəşdirə bilər. Lazım olmayanda şüurun bir hissəsini söndürürsən və istədiyin şeydən həzz ala bilirsən. Ad da qoyursan ki, ruhumda var. Necə ki qatillər, pedofillər, zoofillər və başqaları belə edir. Hələ təsəvvür edin bunlara qarşı qınaq var. Bir də müharibəni düşün. Qınaq yox, cəza yox. Söndür şüuru, at özünü qabağa. Ruhumda var deyib öldür getsin.
Bir də müharibənin nə olduğunu dərk etməyib, kənardan baxanlar var. Hətta başqa ölkələrdən. içində olub, dərk edən şüurlu insanlar isə fəsadları hiss etməyə başlayıb artıq. Füzulidən bir dostum var. Hamı kimi o da torpaqların qayıtmasını istəyirdi. 2 gün əvvəl görüşdük. Düşünürdüm ki, yəqin sevinər amma düşündüyümdən fərqli olaraq qəmli idi. Çünki tanışlarının ölüm xəbəri gəlib və gəlməyə davam edir. Deyir o torpaqda ki onlar yaşamayacaq, mən neynirəm o torpağı?!