176. Yuxuya gedib bir də hər şey bitəndə oyanmaq istəyərdim. Əgər heç vaxt var olmamış olmaq mümkün olsaydı, onu seçərdim. Ayrıca son dediyimin paradoks olduğunu bilirəm.
Nə saçımı düzləşdirib təzə paltarlarımı geyinmək istəyirəm, nə də oturub insanlarla deyib gülmək. Yenə hamıdan uzaq, tək qalmaq istəyirəm. Sırf buna görə də özümlə barışa bilmirəm.