3. Antinatalizm çoxalmağın yanlış seçim olduğunu söyləyən istiqamətdir. Çoxalmağa tamamilə qarşı deyiləm. ancaq düşünürəm ki, bir şeyi bacarmaq onu mütləq yerinə yetirməli olduğumuz mənasına gəlmir. həyatı sorğulayıb dünyaya niyə gəlirik deyə sual verdikdə hər nə qədər cavablandırmaqda çətinlik çəksək də, içimizdə həyata tutunmaq üçün yetişdirdiyimiz arzuların, xəyalların, öhdəliklərin olduğunun fərqinə varırıq. həyatımız boyu da bunlara nail olmaq uğurunda çalışırıq. uşaq dünyaya gətirmək özününkilərdən vaz keçib onunkulara yönəlməkdir. Bir çoxaları bunu eqoistlik hesab edə bilər. Ancaq bu zaman artıq çiyinlərində bir yox iki , bəlkə də, daha çox insanın məsuliyyəti qalır. Məsuliyyət dedikdə Söhbət həm maddi təminatdan, həm də mənəvi yetişdirmədən gedir. Əgər bacaracaqsansa buyur, yox öhdəsindən gələ bilməyəcəyini bildiyin halda analıq/atalıq instinktinə məğlub olaraq bütün işi nə həyata, nə də yaşamağa qarşı heç bir təcrübəsi olmayan bir canlıya buraxmaq canilikdən başqa bir şey deyil. Bilirəm, tək başına bir çox uğura imza atmış, öz özünü yetişdirmiş şəxslər azlıq təşkil etsə də,mövcuddur. ancaq bu işi şansa buraxmaqdır,əksəriyyətin dünyaya bir parazit kimi gəldiyini, hətta bəzən bunların öhdəsindən gələ bilməyib canlarına qəsd etdiklərini inkar edə bilmərik. bununla bərabər uğurlu olmaq hər şey demək deyil. Ailə sevgisi, qayğısı görmədən yetişən insanların nə olursa, olsun həmişə əskik bir yanları olur və bunu haçansa mütləq şəkildə birüzə verir.
Ona görə düşünürəm ki, nəinki dünyaya, hər şey bir kənara elə fərdin öz özünə faydalı olmayacaq şəkildə yetişməsindənsə, heç olmamağı ən düzgün seçimdir.