90. 2012 10 fevral balaca bacımın doğulmasından 7 gün keçməsi münasibətilə qohumlar bizə yığışıb və qonaqların içərisində nənəmin bacısı da var, S xala deyək ona. Bu s xala nəvələrini həmişə tərifləyir, müdafiə eliyir. Bizim rəhmətlik də mənlə çox arası yoxdu, sözün düzü, mən biraz sırtıq, sözəbaxmaz uşağam.

nəysə, axşam yemək süfrəsində oturmuşuq aş gəlib toyuqla hamının başı qarışıqdı, məclisdə qab-qaşıq səslərindən başqa heçnə eşidilmir. Bu zaman s xala sevimli f nəvəsinin toyuğun boynunu yediyini görərək "mənim f nəvəm boyun yeyir, boyu uzun olacaq" insanlar gülümsəyir zad mən də eyni addımı öz nənəmdən gözləyirəm ama tık yox, məşğuldu. yeməyimə baxıb fikirləşirəm "mənim yediyim ət toyuğun harasıdı görəsən?" sonra yadıma düşür mamanın sözlərindən. mən də tez yüksək səslə deyirəm "mən də toyuğun sinəsini yeyirəm, mənim də sinəm böyük olacaq" təbii, ortam şənlənir, amma mənə sonra dank eləyir nə dediyim və bəli, o vaxt o həyatımda ən pis pərt olduğum an olur.