9. çox əclaf şeydi bu panik atak. adətən yatmaq istəyəndə, əsəbiləşəndə, həyəcanlananda tutur. əvvəlcə yüngül titrəyirsən, sonra nəfəsin kəsilir, bədən sanki qıc olur, qışqırıb ağlamaq istəyirsən amma səsin boğazında, göz yaşın gözündə ilişib qalır.
müharibədən sonra yarandı məndə də. xüsusən gəncənin vurulmasından sonra.
adam deyilən hər sözə qarşı həssas olur. özünü hamıdan uzaqlaşdırıb izolyasiya etmək istəyirsən. universitetlər də açılır, mən isə hələ də adam içinə çıxmağa hazır deyiləm.