(youtube: 
)
)uzun müddətdir, problemlərimi müəvvəq edirəm. ucunu, bucağını haraya bağlayacağımı bilmədən. bəlkə də, o qədər yaşanmışlıqların ardından ilk dəfədir, özümü bu qədər biməcal, mütəşəvviş hiss edirəm. Problemlərin ortasına atılan yeni məsələləri, məsələlərin müsəbbib olduğu müxtəlif hassələri, emosiyaları toplamaq olduqca böyük güc, taqət istəyir.
Böyüməyin azadlıq - rahatlıq olduğunu düşünürdüm, Problemlərini daha rahat həll edə biləcək gücün olduğunu düşünürdüm, güruhluğumun, özümə yedirtdiyim ən böyük yanlış olduğunu belə bilmədən düşünürdüm. Böyüklüyün məsuliyyət, dərdaşna, qüssə, digərinə yoldaşlıq olduğunu bilmədən istəyirdim.
sevməyi, ana və ataya olan hüsn-rəğbəti - simpatiyanı bir başqa şəxsə göstərmək, ondan gələcək şəfqəti gözləmək çox qəribə hiss etdirir. ələlxüsus, bu kimi çətin dönəmlərdə düşünə bilmirsən, duyğularını xaliq edəcək, məlhəm olacaq, yoxsa zəhər.
bu günlərdə əhli-nəzər olmaq, təbəhhür etmək çətindir, xüsusən, Kimisə sevib, öz başına oyun açmaq isə daha çətindir... Hadisələrin məni haraya götürəcəyindən qorxur və çox şübhəliyəm.
şərhlər: