Bu günə qədər insanlara verdiyim dəyərin hər zərrəsindən iliklərimə qədər peşmanam. Artıq insanlara iyrənərək baxıram. Əziyyətimə, xərclədiyim zamana, duyğularıma heyfim gəlir. Bu qədər nankor, bu qədər "dumb" varlıqlarla mən eyni növdən ola bilmərəm. inanasım gəlmir. Tək hiss etdiyim qocaman bir iyrənmə hissidir, başqa da heç nə.
şərhlər: