11. bəzən 5 yaşlı uşaq kimi düşüncəsizcə addımlar atıram. içimdəki bir səs deyir ki, "düz eləmirsən, nellie". onu susdurmuram da heç, dinləyərək o səhvi edirəm. səhvimi düzəltmək şansım olur, amma durub baxıram. sanki şüurum itir. ən pisi isə, eyni səhvləri təkrar-təkrar edirəm, laqeydliklə. hər dəfə də özümə əsəbiləşirəm, nifrət edirəm, danlayıram, sonra sakitləşib belə olduğumu qəbullanıram.
bəzən kimlərsə səhvimi üzümə deyir, bu məni çox sevindirir. çünki bir şillə kimi ayıldır məni. onda səhvimi düzəltmək üçün hərəkətə keçirəm.
normalda addım atarkən hərtərəfli düşünüb məntiqli qərar verirəm. amma bəzən də belə olur, sanki əsl mən yox, başqa bir nell edir o səhvləri. artıq yorulmuşam bu xüsusiyyətimdən.
hə, indi bəziləriniz deyəcək ki, bizə nə sən beləsən? heç, sadəcə durumu bir daha üzümə çırpım deyə ürəyimdəkiləri bura tökdüm.