1. həmişə canımı sıxan bir şey olub. çünki, getdiyimiz mühitdə nə yaşıdlarım olub, nə də sözümün tutacağı birisi. etikadan kənar olur deyə telefonla oynaya bilmirəm, elə məcbur böyüklərin 99% sıxıcı olan söhbətlərinə qulağ asıram, gözüm də divardakı saatda qalır. söhbətlə mənim fikrim zidd olanda istəyirəm danışım, amma sonra içimə soxub otururam. bilirəm ki, böyüklərə heç nə izah edə bilməyəcəm, elə öz fikirlərini mənə yeritməyə çalışacaqlar.

çox yaxın qohumumuzun uşağı dünyaya gəlib, bacımla onlara getmişdik bu yaxınlarda. qızla uşağı idi evdə, sonra təsadüfən qızın 2 yaxın qohumu - bacı-qardaş gəldilər. ilk dəfə idi ki, sıxılmadım qonaq gedərkən. 5 nəfər gənc, xeyli fikir mühazirəsi, zidd fikirlərə də hörmət edirdik, müzakirə aparırdıq. səyahət, siyasət, təsərrüfat, sistem, təhsil, sağlamlıq, day hər mövzudan danışdıq. ortam gənclər olanda maraqlı olur. vay o günə ki, böyüklər danışsın, sənsə boşqabdakı yeməklə baxışıb vaxtın keçməsini gözləyəsən.