1. *dostoyevski*nin "cinayət və cəza" romanında rast gəlib çox bəyəndiyim bir ifadə, fikir, ya sosial davranış deyim.

"-bu qürurun nəticəsidir ki, bizim məişətdə hər kəs üçün məcburi olan bəzi ictimai ayinlərdə bir çox yoxsullar "başqalarından geri qalmamaq üçün", həm də "məzəmmət" edilməsinlər deyə, var-yoxdan çıxır, bütün yığdıqları pulları son qəpiyinə qədər xərcləyirlər... bu *qürur* və *şöhrətpərəstlik* azarı bəzən ən yoxsul, ən qıpıq adamlarda əmələ gəlir; arabir bu onlarda şiddətli, əsəbi bir ehtiyac şəklini alır."

fikrimcə, xüsusən yoxsul insanlardakı özünü göstərmək və şöhrətpərəstlik istəyini gözəl təsvir edən ifadədir. sanki, heç kimdən geri qalmadıqlarını sübut etməyə çalışırlar. *kütlə psixologiyası*nın axınına qarışırlar bir növ. ac qalsalar, sağlamlıqlarını itirsələr belə, xarici zəngin görünüş və dəbdəbəni gözlərində çox böyüdürlər. xüsusən qadınların zəncir kimi qat-qat qızıl sepləri, bahalı, amma uyğunsuz geyim kombinasiyaları, borcla belə olsa alınan gərəksiz *cehiz*, imkan xaricində alınan bahalı maşın və telefonlar. ehtiyac olmasa belə, həmişə nəyisə sübut edib sərgiləmək istəyirlər.