16. təəssüf ki, çoxluğu düşüncə və vicdan yoxsulu olan həkimlərdir.

doğuşdan sonra qanaxma olsa dayandırmaq üçün buz olurmuş doğum otaqlarında. mən doğulanda anama nəsə olubmuş, məni - indicə doğulmuş körpəni həmin buzun yanına qoyub anamla məşğul olublar. mən də qalmışam lüt-ətcə, əməlli soyuq tutmuşam. o qədər bərk xəstələnibmişəm ki, az qala 40 günlüyümə qədər gözlərim çirkdən açılmayıb, evdən ölümümü gözləyirmişlər, sırtıq olub ölməmişəm. amma ömürlük zəiflik qazanmışam özümə. o zəiflik ki, yanımdan şimal küləyi keçsə axşama halım pisləşir, kondisioner, ya ventilyatorla 3-4 saat yaşayım, günlərlə xəstə yatıram. hətta iynə dərmansız sağala bilmirəm. payız girən kimi, havalar bir az çönən kimi papağa, qalın kurtkaya keçirəm, çünki soyuğa zərrə qədər dözümüm yoxdur. belə yəni, həmin soyuq canımdan çıxmır ki, çıxmır. kimin üzündən? gülməşəkər həkimlərimiz üzündən. düşüncəsizlik, məsuliyyətsizlik, insafsızlıq, vicdansızlıq - nə desən yetəri qədər xarakterinə mənimsəmiş həkimlərimiz.

təbii ki, bu sözləri hamısına aid etmirəm. adını layiqincə daşayan həkimlərimiz də az deyil.
(‌bax: həkimlik)