327. deyəsən, hisslərimdən əminəm.. bu ola bilməz. olmamalıdır. sənə görə hamıdan uzaq qaçıram, bilirsən? səndən belə. hər şeyi unudaram, amma əllərin.. o toxunduğu gün qəlbimin dərinliklərinə qədər hiss etdim əllərimi. heç istəmədiyim yoldayam, özüm özümə nifrət edirəm. bəs heç kimi sevməyəcəkdin?

deyəsən, çox sevirəm. amma, bu lənət məcburiyyətlərə görə, qorxulara görə, vicdanıma, mənliyimə, şərəfimə, heysiyyətimə görə



səni istəyir qəlbim. oturub səninlə dənizə qarşı dərdləşmək. qucaqlaşmaq, gözlərinə baxmaq. amma, nə fayda.. arxamda oturursan, guya kitab götürmək adıyla arxaya dönürəm e, onda gözlərinə baxıram.qəm oxunur gözlərindən.. bilmirəm nədəndir.

darıxdım. çox. saçların..

elə istərdim bir də o nöqtədə əlin əlimə dəysin.. 274 gün sonra nə olacaq, bilmirəm.. bəlkə də, mən səndən kilometrlərlə uzaqda olacam, bəlkə də, eyni universitetdə, hətta eyni qrupda, eyni otaqda.. kaş.. oğraş mümkünsüzlüklər.