392. sevgili günlük,
bügun siqaret çəkdiyimi anam bildi, əslində çəkməyimə görə peşman deyiləm, peşmançılığım necə mal bir səbəbdən ötrü tutulmağımla bağlıdır. bundan sonra nə edəcəm bilmirəm, siqareti atmaq fikrim yoxdu, amma 1 həftəlik ara verib, aranın soyumasını gözləyə bilərəm.

dərslərə də həvəssizəm, niyə beləyəm bilmirəm, yəni hər şeyə həvəs olur, amma bir ay gedir, o da maksimum. qabağıma məqsəd qoyuram ki, bu vaxta qədər bu qədər kilo verəcəm, amma olmur. ilk bir həftə amma necədə həvəslə başlayıram. indi gitara alacam, özümü bilirəm 1 gün 5 gün sonra həvəsim öləcək. deyəsən, iradəsizəm, məqsədə çatmağa.

xaricə getmək məsləsidə sual altındadır, düz deyirlər də, mən həm orda tək qala bilən deyiləm, darıxacam falan, həm də təhsil falan işin bəhanə hissəsidi, deyəsən, buralardan qaçmaq istəyirəm.

hələki kino izləməkdən həzz alıram, başqa da həzlə gördüyüm iş, məncə, yoxdu. yəni oturub boş-boş telefonda saatlar keçirirəm, ömür su kimi axır, indi nəsə oldu, əsəbiləşdim özümə, bu nə yaşayışdı mən yaşayıram ala ?

hələlik