2. 1962-ci ildə "fransız yeni dalğa" adlandırılan cərəyanın yeganə qadın rejissoru olan agnes varda tərəfindən çəkilən film.

Həmin dövrün rejissorları öz novator və etirazçı əsərləri ilə fərqləndiyi üçün elə Aqnes Varda da mühafizəkar ənənələri yıxan, feminist filmləri ilə məşhurlaşıb. “5-dən 7-yə Kleo” filmində isə onun öz dövrünə olan etirazını, həmçinin daha bəşəri və melanxolik tərzdə görürük.


Filmdə Kleonun öz xəstəliyinin cavabını gözləyərkən keçirdiyi 5-dən 7-yə qədərki 2 saatı izləyirik. Amma bu 2 saat Kleo üçün və onunla empatiya quran biz izləyicilər üçün daha gec axır. Elə Vardanın verməyə çalışdığı hiss məhz bu idi: “ölməkdən qorxan bir insanın “heç kim baxmayanda mən kiməm?” sualı ilə keçirdiyi bir neçə saatı, əslində, adama necə də bir ömür kimi gəlir”. Üstəlik dövrlər, sənətçilər necə dəyişir dəyişsin, bu kimlik problemi heç bir mədəniyyətdən yan keçə bilmir.

mənbə: muza- ı buraxılış