1. Türkiyə ədəbiyyatına şeirlər qazandırmış böyük adam. "Yaş otuz beş", "Desem ki", "yalnızlık" adlı şeirləri favorimdir. Həyatının müəyyən yaş dövrlərindən şikayətçidir, eyni zamanda çirkin olmasından. 35 yaşına gəldikcə anlayır ki, hər dəfə doğan günəş dərddir. Öz şeirlərindən başa düşülür ki, öz əvvəlki mənini tanımır. O gülən üzlərin kim olduğunu sorğulayır.

Özünü çirkin hesab etdiyindən hər zaman yalnız olur. Bu da psixologiyasına birbaşa təsir edir. Xəyali bir sevgili yaradır və ona məktublar yazır, Yaşamaq üçün yaradır. Eyni zamanda xəyali sevgilidən məktublar da alır. “...Məktubu alanda keçirdiyim həyəcanı təsvir edə bilmirəm. Əgər bu həqiqi bir qızdan gəlsəydi, mən yalnız bu qədər təsirlənərdim. Bir müddət sonra bu məktubları dostlarıma oxuyanda dedilər ki, “Cahit, sən öz mükəmməl həyat yoldaşınl tapmısan. Sən şairsən, o da şair...” deyirdilər...”
Bir müddət sonra isə sədaqətsizlik edib məktubları kəsmişdir.
"...deyəsən, mən vəfasızlıq etdim və məktubları kəsdim..."

(bax: çirkin olmaq )