hər keçən gün daha da boz rəngə çevrilir sanki,çətin dolanışıq,maddi mənəvi sıxıntılar bu bozluğu qaraya çevirir ölkə olaraq,bilmirəm bəlkə də mən yaşayışın tempini tuta bilmirəm,oturub fikirləşəndə heç ümid də etmir artıq insan ki,nə vaxtsa keçəcək bunlar,bir yaşadan ümid sadəcə bir az güc yığıb çıxmaqdı ölkədən bəlkə nəsə dəyişdi,üzrlü say sözlük neqativ oldusa entrim.
şərhlər: