8. bəzi yazarlar "bir sözü açıqlıqda deyə bilmirsənsə ümumiyyətlə demə" deyib lazımsız olduğunu iləri sürürlər anonimliyin. məsələyə sadəcə siyasi pəncərədən baxmaq lazım deyil axı.
məsələn, adam məhrəm bir mövzuda birinə birşeylər danışmaq istəyir, ama ən yaxın dostuna belə danışa bilməz onu, ya utanır ya çəkinir, yəni məsələ sadəcə "olduğun kimi görün" məsələsi deyil. ümumiyyətlə mevlanaya ömür boyu nifrət eləmişəm, və insanın olduğu kimi görünə bilməyəcəyini hər dəfə qeyd etmişəm. ama lap deyək ki insan olduğu kimi görünə bilər, sual yaranır, hara qədər? hansı məhrəm mövzuya qədər özün ola bilərsən ki? məsələn ekşi sözlükdən bir misal verim, günün ən bəyənilən entrylərinə hər dəfə arvadını və ya ərini söyən bir yazarın entrysi girir. adam bildiyin gəlib arvadı haqqında nəyi var söyüb. ya da başqa biri əri haqqında. ya da biri gəlib deyir ki mənim əmim öz qızına təcavüz etmişdi. bu adam anonim qalmaq istəyir, çünkü əmizinin öz qızına təcavüz etdiyini yazıb, əmisini söyməyə dəyişir o anonimliyi.
mən məsələn, sözlüyə verə biləcəyim faydanın sadəcə 50%-ni verə bilirəm anonimliyim sikildiyi üçün. bu və digər səbəblərdən o qədər böyükdü nisbət, 50%, deyilə bilər ki amk nə yazacaqdın ki anonim olmamağın sənə bu qədər mane olur, indi nələr yazacağımı sənə necə izah edim anonim olmadığım halda? -* * paradoksa düşdüy iyimi