633. hərşeyin əvvəlki kimi olmaması duyğusundan daha ağır az şeylər var.sanki əvvəl hərşey daha yolundaymış kimi fikirləşmək özümüzü aldatmaqdan başqa bir işə yaramır.nankor varlıqlarıq yetinməli olduğumuz həyatdan daha da yaxşı həyat arzulayırıq.olduğumuz yerdən daha yaxşı yerdə ola biləcəyimizə inanırıq (bunu akademik uğur cəhətdən fikirləşmirəm).son aylar emotional damagelər daha da ağırlaşıb sanki.yaşadığım həyatın dözülməzliyi məni sonsuz yola aparır.ama nə edim Sizif olmağı çoxdan qəbullanmışam.keçmişdə yaşanılanlardan peşmanlığ çəkirəm qəlbini qırdığım insanlar nə bilim kaş yaşanmazdı dediyim hadisələr dözülməz qaya parçası olub ciyinlərimdə.universitetdə özümə yer edinməyə çalışmağdan da bezmişəm.səmimiyyətsiz insanlarda dolu söhbətlər,qaçıram hərşeydən,özümə nifrətlə davam edirəm günlərimə,artığ birçox şeyin yaxşı olacağına inanmaq istəyirəm,ya da nələrinsə yoluna düşəcəyi həqiqətinə.



src="https://open.spotify.com/embed/track/26gDuNniETchCedHe93jfR " width="300" height="380" frameborder="0" allowtransparency="true" allow="encrypted-media" style="margin-left: auto; margin-right: auto; display:block;" >