13. Platon öz düşündüyü ideal dövlətdə ən böyük problemi eqo və paxıllıqda görür. "Dövlət" əsərində Sokratın dilindən problemə belə bir həll gətirir ki, dövlətdə xüsusilik olmasın. Yəni, mülk, qadın, uşaq bir nəfərə məxsus ola bilməz, hər şey hamıya aid edilməlidir. Bir insan "Onun pulu məndən çoxdur", "Onun arvadı mənimkindən gözəldir", "Onun uşağı mənimkindən ağıllıdır" deyərək paxıllıq çəkə bilər, lakin xüsusilik yox edilsə problem olmaz. Hamı eqosuz, paxıllıq çəkmədən yaşayar.

Platonun tələbəsi Aristotel isə bunu sərt tənqid edir. Ümumiyyətlə, Aristotel öz müəllimi Platonu bir çox məsələdə kəskin tənqid atəşinə tutur. Tənqidlərdən sonra isə o demişdir: "Platon mənim üçün çox əzizdir, amma həqiqət ondan da əzizdir." Bəzi tədqiqatçılar Aristotelin sadəcə paxıllıqdan bunu etdiyini, bəziləri isə haqlı olduğunu deyir. Aristotel "Siyasət" kitabında Sokratdan Platona keçən "xüsusiliyin yox edilməsi" məsələsini tənqid edərək deyir: "Əgər bir şey hamıya məxsus olarsa, o zaman həmin şeyə maraq hamı tərəfindən yox olar. Bir insan bir şeyə o təqdirdə maraq göstərir ki, o ona məxsus olsun. Bir şeyi bölüşdürdükdə isə ona maraq göstərilə bilməz. Digər tərəfdən uşaq məsələsi nə qədər ümumiləşsə də, oxşarlıq öz sözünü deyəcək. insanlar oxşarlığa əsasən öz övldlarını, valideynlərini ayırd edə biləcəklər. Belə olduqda isə istənilən halda ayrı-seçkilik olacaq."

Ümumiyyətlə, Aristotel Sokrat və Platonun bu fikrini insan təbiətinə zidd, tamamilə mümkünsüz qiymətləndirir.