693. sevgili günlük;

Uzun zamandır fikirləşirəm ki, nəyisə səhv edirəm. indi qərar verdim ki, səhv etmirəm, sadəcə hamını özüm kimi düşünürəm. Getdikcə qəzəblənirəm və bu qəzəb hissi ilə ətrafıma ziyan vururam. Ancaq insanlar niyə özlərini mənim yerimə qoymur? Sonra bir cavab tapıram: əslində, mən sadəcə nəyisə dəyişdirməyə çalışıram. Necə bir dəyişiklik? Əslində, tam bilmirəm, çünki bəzən insan özünü tanıya bilmir. Bəzən də özünə nifrət edir.

Hamı sənin haqqında nəsə deyir, ancaq əsl sənin kim olduğunla maraqlanmır. Təcili olaraq bu içimdəki qəzəbdən qurtulmalıyam, yoxsa başıma bəlalar gələcək. Eh! Necə deyərlər, həyatdır... Əslində, bəlkə də ortada elə də mühim problem yoxdur, biz sadəcə hər şeyi böyüdürük. Ən yaxşısı, bu həyatı heç kimə fikir vermədən, yaxşısıyla, pisiylə olsa da, rahat və azad yaşamaqdır.