8. Sözlük bezəcək eyni yerə gəlməyimdən, amma nəysə .. bir də mən ifadə edim.
Ən poxdan hissdir bu bləə, bir insanı son dəfə görəcəksən və o şəxs sənin üçün mühümdür.
insanın sevə-sevə getməsi və bir digəri, ona olan sevgindən onun istəyi ilə sərbəst buraxmaq qədər paradoksal bir acı yoxdur. içsel savaş..

Sevirsiniz, sevgilisiniz, amma eyni damın altına ola bilməyəcəyinizin fərqinə varmaq ..
Belə ki, evlilik kimi ciddi məsələdə bəzi xasiyyətlərin, tələblərin pürüz yaradacağını qavramaq .. ümumiyyətlə, həyat ciddi mövzudur. Xasiyyət, dəyərlər, ritmlər, həyatdan gözləntilər... bunlar uyğun gəlməyəndə, sevgi də bəzən çarəsiz qalır. onu da incitməmək adına özünü seçmək..
Bu qərarı verənlər cəsurdur, amma o cəsarət həm də ən ağır əzabları özü ilə gətirir, sonrasının yanğısını o da bilir. Hər zarafatda, hər səsdə, hər niyyətdə, hər “bəlkə”də o var. Paylaşmaq ehtiyacı, bəlkə də sevgidən daha çox yandırır.
Çətindir..
Nə nifrətlə uzaqlaşırsan, nə də tam sevə-sevə qala bilirsən. Sanki içində bir tərəf bağırır: "Sən onunla xoşbəxt ola bilərdin", amma o biri tərəf səssizcə cavab verir: "Bacarmayacaqdız..."

indi yenə o səs gəldi.. 30 yaşında qadın mətbəxdə oturarkən dizinin silkələyəndiyini görər, dönər baxar görər uşağını. Uşaq da sakit səslə deyər: " ana, bəs o haradadır? "
Bax, elə bir səslənişş.. niyə olmadı? Cavabını bilirsən. Amma bilməklə “qəbul etmək” eyni deyil. Bəzən insanı silmək adına nifrət edirsən, alınmır. Ağlından onun timsalına gözəl düşüncələr tökülür. Sonra səni heç kimin onun sevəcəyi qədər, diqqəti qədər düşünməyəcəyini, saf sevgiylə bağlanmayacığını bilirsən. Amma beynin ürəyini öldürür. "Uyğun deyilsiniz, qismətin o deyil "deyir.
Başqa insanlar, manqurtlar qarşına çıxır. Hər şeyi buraxıb ona qaçmaq, hətta səni tapan manqurtları da ona danışmaq istəyirsən. " Sən onlardan fərqlisən " deyib ona ondan danışmaq istəyirsən. Hər uzaqlaşmaq istədikcə geri dönməyə səbəb tapırsan, amma yoox olmazz.

unutmaq arzusu yoxdur. Çünki sən artıq başa düşmüsən - unutmaq lazım deyil. Sadəcə onunla yaşamaq lazım. O səni formalaşdırıb, bir hissəni tutub. Bu bir vərdiş deyil, bu bir doğmalıq.
Nəsə bir an, hadisə, zarafat olur bölüşmək istəyirsən alınmır. indi də qarşımda o varmışca özümlə danışıram. Hadisə olur videoya çəkirəm. Sırf bölüşüb bir yerdə güləcəyik deyə ..olmur, ağılla verilən qərara geriyə fərman olmur. Bir insan vərdişdən ötə doğmadırsa qəlbdə kiçik yer tutsa belə unudulmur, unudulmamalı..
Hələ də adını çəkdiyi yerlərə gedirəm, bəlkə rastlaşarıq , bəlkə görərəm, bəlkə bir müddət görmək mənim başımı qatar. Bəlkə bağlılığım yavaş-yavaş azalar.. özümü onu unutduğum ya da düşünmədiyim o anda bağışlamaq istəmirəm. Çətindir.. zamanla düzəlmir, elə isə öyrəşərik/
Bu başlığa yazılmış uzaq məsafəyə görə ayrılmaya ek:
Aramızdakı yollar belə ayırmadı bizi. Onda da bizdən biz oldu. Amma Bəzən insan özünü elə sərhədlər, elə sözlər verdirər ki qarşıdakına da, bir məhlə uzaq olsan da ayrılmağa məhkum qılarıq . onu bir küçə uzaqda da olsa ürəyində tutursan, amma verdiyin sərhəd və sözlər sizi ayırır.