+11 əjdaha
7. bəzən araya uzaq məsafələr girdiyi halda tərəflərin daha çox üzülməmək üçün könüllü seçdiyi bir ayrılma tərzidir. "Sevgi məsafə tanımaz" kimi düşüncələr hər kəsə uyğun gəlmədiyi üçün baş verəndir.sevərək ayrılmaq
əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük - ayrılmaq istəyən sevgilinin qurduğu cümlələr - köhnə sevgili - sevgiliylə ayrılıb dost qalmaq - sözaltı sözlük - bir oğlanın ağlamasına səbəb olan amillər - 14 fevral - qızdan ayrılanda basılan yalanlar - aydin sani
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+6 əjdaha
6. Eqoistlikdir. Özünü qarşındakından daha çox sevməkdir. Yəni səni sevsəm belə sən kimsən ki, mən öz prinsiplərimi sənə əzdirim? Sevsəm də ayrılıram, vəssalam.+6 əjdaha
5. Sevən ayrılmaz dediyim başlıq.(baxma: cavanshiraslanın təcrübəsi)
+3 əjdaha
1. Təsadüfən rast gəldiyim, məni xeyli üzən, hüzünlü bir eşq hekayəsi."salam.menim tanidiqim bir yaxin dostum qiz var idi. bir oqlan sevirdi 7 il bir birlerin sevdiler .telebelik illerinin her gunu bir yerde olurdular. hetda cox vaxt geceleri sahilde kecirirdiler men duwunurdumki bunlar leyli mecnundular . instutu bitirdiler her iksi milli bankda iwe duzeldiler .cox xowbext idiler. ama bir gun qiza elci gelir atasi verir. qiz oqlana diyir ama oqlan diyirki evimiz 2 otaqlidi imkan yoxdu gozle ama qiza atasigil fikrinde soruwmamiwdilar. neiseki qiz ozun asdi oldu. oqlan 1 il aqladi. 2 ci ilde xalasiqiziyla evlendi 2 uwaqida var indi.ama qizin anasi havalandi atasi infakt kecirdi. aile daqildi. bir gun oqlani gordum dedin niye bele etdin. dediki ne sevmek asan oldu ne de unutmaq. mende onunla oldum. ruhum oldu ama cismim yawayir. yeni gencler eyer sevdiyniz en cetin gununde ona arxa dayaq olmiyacaqsizsa sevmeyin."
http://canim.az/library/index.php?id=69681
+4 əjdaha
2. mənim lənətimdir. ömrümdə birinci dəfədi ki birini bu qədər çox sevirdim.heç vaxt heç kimə qarşı bu qədər böyük hisslər bəsləməmşdim. məktəb vaxtı o qədər oğlan kimi idimki az qalırdım oğlan davalarına qarışam. sevmək vurulmaq kimi məfhumlar üumiyyətlə məndən uzaq idi.ta ki mərkəzləşmə imtananına görə direktorumuz bütün 11ci sinifləri bir yerə yığana qədər. onda vurulmaq nədi başa düşdüm.bütün məktəbi tanıyan mən necə olmuşdusa bu uşağı 11il ərzində heç vaxt görməmişdim .ən maraqlısı odu ki siniflərindəki hamını tanıyırdım ondan başqa.çox-çox başqa hisslər idi birdə ömrümdə heç kimə qarşı o cür sevgi hiss etmədim hiss etmiyəcəmdə.sonra anlaşıldıki onun da məndən xoşu gəlir ama bunu qətiyyən heç kimin yanında hiss etdirmirdi.ən çox xoşuma gələndə bu idi.çünki insanlara güvənmirdim hələ də oğlanlara.uzun sözün qsısası son zəng karnavalında mənə yaxınlaşdı.o gündən sonra iki gün cəhənnəm əzabı kimi keçdi onu yığıb yığmamağı düşüməklə .sonra fikirləşdimki əgər yığmasam bir ömür peşman olacam.yığdım.və həyatımın ən gözəl 3 ayını yaşadım .onunla görüşməyə çox vaxtım olmurdu çünki mən hazırlığa gedirdim o isə hazırlaşmırdı.yenə də çox azda olsa görüşürdük. 3 ay sonra ondan ayrıldım həm də onu dəli kimi sevərək. səbəb isə ailəm idi .ona görə yoxki onlar məcbur etti yaxud ailəmdən kimsə bilirdi.yox heç kim heç nə bilmirdi. mən özüm ayrıldım çünki o universitetə filan hazırlaşmırdı bizimkilər də nə qədər yaxşı insanılar olsalar da oxumaq onlar üçün çox önəmlidir.bir gün bunlara görə xəcalət çəkməsini utanmasının bizimkilərin qabağında gözü kölgəli olamasını istəmədim ən azından mənə görə.indi bunun üstündən 4il keçib ama ona qarşı hisslərimi bir daha onunla yaşamaq üçün çox şeyi qurban verərədim.ondan sonra başqa biriylə də sevgili oldum ayrılıqdan 1il sonra.və o insan bir zamanlar birini çox sevdiyimi bilirdi.o isə məni çox sevirdi.onunla bir müddət yaxşı olsaq da onun sadəcə bağlı idim içimdə qaynayan heç bir şey yox idi.indi elə bir həddəyəmki yenə sevdiyim birindən ayılıram . bu lənətin məni tərk edəcəyi günü böyük bir həvəslə gözləyirəm.edit: ümid edirəm ki hər ikisi məni bir gün bağışlayar.
+2 əjdaha
3. sən toxundununda yumruğunu boşaldır əllərim. sən mənə baxanda üzümdəki gərginlik, səsimdəki hirs yox olur. kiçilirəm, tək bir nöktə oluram nəfəsin mənə dəyəndə. uzağında qalanda hər an azalıram. könlümün açlığı dinecek kimi deyil, heç olmasa gözüm doysun deyirəm. sənə baxıram mən, həmişə sənə baxıram. sən məni hər qucaqlayanda elə sanıram ki, bombalar düşsə təpəmizə bizə birşey olmaz. elə hündürdəyik ki biz, nə bir kəmin baxışı, nə bir quşun qanadı dəyəbilir bizə.və sonra yenə sənə baxanda, birdən, başa düşürəm ki baxmırsan mənə. sən mənə heç baxmırsan. qollarını həqiqətən sarmırsan heç. yanında olduğum her an elə uzaqlardaymışam ki, fərq etməmişəm, gözümün önündəkiləri görməzdən gəlmişəm.
bizi daşıyan bulut dağılıyor birdən. bombalar dəyir zərrələrimə. qollarım, öz bedenimi bərk bərk sıxan qollarım iki yanıma enir sakitcə. üşüyürəm.
mən düşünürəm.
düşünürəm mən.
dayana bilmirəm özümü aldatmağa. sən uzaqsan, fikirləşirəm mən.
baxmadan dayana bilmirəm, sən mənə heç baxmırsan, inanmıram.
mən düşünürəm
hər baxışım daha çox yandırır canımı. tutunabilmirəm.
düşünürəm mən.
mən düşünürəm.
+1 əjdaha
4. Çox uzun müddət olmasa da 2 ay bir yerde olduğum birindən məcburi olaraq ayrılıram, çünki qayıtmalıyam. Qısa zaman ərzində tanıyıb bağlandığım, bərabər güldüyüm birindən ayrılmaq pis qoyur mənə. Bəlkə də bundan sonra görmüyəcəm. Hal-hazırda hormonal shitstorm yaşadığımı bilirəm ama yenə də hisslər üstün gəlir. Nə vaxtsa görsəm belə heç nəyin dəyişməyəciyini də bilirəm. Ayrıldım sözlük, qısa müddətdə niyə bu qədər bağlandığımı heç cür başa düşə bilmirəm, biruzə verməsəm də içimdə getmək istəmirəm, sənlə olmaq istəyirəm desəm də, dilim başqa dedi. Gəlib mal kimi içirəm indi. Şəkillərə baxıb dopamindən alıb darıxıram daha çox görmək istəyirəm. Zamanla keçəcəyini bilirəm, ya da elə ümid eliyirəm+2 əjdaha
8. Sözlük bezəcək eyni yerə gəlməyimdən, amma nəysə .. bir də mən ifadə edim.Ən poxdan hissdir bu bləə, bir insanı son dəfə görəcəksən və o şəxs sənin üçün mühümdür.
insanın sevə-sevə getməsi və bir digəri, ona olan sevgindən onun istəyi ilə sərbəst buraxmaq qədər paradoksal bir acı yoxdur. içsel savaş..
Sevirsiniz, sevgilisiniz, amma eyni damın altına ola bilməyəcəyinizin fərqinə varmaq ..
Belə ki, evlilik kimi ciddi məsələdə bəzi xasiyyətlərin, tələblərin pürüz yaradacağını qavramaq .. ümumiyyətlə, həyat ciddi mövzudur. Xasiyyət, dəyərlər, ritmlər, həyatdan gözləntilər... bunlar uyğun gəlməyəndə, sevgi də bəzən çarəsiz qalır. onu da incitməmək adına özünü seçmək..
Bu qərarı verənlər cəsurdur, amma o cəsarət həm də ən ağır əzabları özü ilə gətirir, sonrasının yanğısını o da bilir. Hər zarafatda, hər səsdə, hər niyyətdə, hər “bəlkə”də o var. Paylaşmaq ehtiyacı, bəlkə də sevgidən daha çox yandırır.
Çətindir..
Nə nifrətlə uzaqlaşırsan, nə də tam sevə-sevə qala bilirsən. Sanki içində bir tərəf bağırır: "Sən onunla xoşbəxt ola bilərdin", amma o biri tərəf səssizcə cavab verir: "Bacarmayacaqdız..."
indi yenə o səs gəldi.. 30 yaşında qadın mətbəxdə oturarkən dizinin silkələyəndiyini görər, dönər baxar görər uşağını. Uşaq da sakit səslə deyər: " ana, bəs o haradadır? "
Bax, elə bir səslənişş.. niyə olmadı? Cavabını bilirsən. Amma bilməklə “qəbul etmək” eyni deyil. Bəzən insanı silmək adına nifrət edirsən, alınmır. Ağlından onun timsalına gözəl düşüncələr tökülür. Sonra səni heç kimin onun sevəcəyi qədər, diqqəti qədər düşünməyəcəyini, saf sevgiylə bağlanmayacığını bilirsən. Amma beynin ürəyini öldürür. "Uyğun deyilsiniz, qismətin o deyil "deyir.
Başqa insanlar, manqurtlar qarşına çıxır. Hər şeyi buraxıb ona qaçmaq, hətta səni tapan manqurtları da ona danışmaq istəyirsən. " Sən onlardan fərqlisən " deyib ona ondan danışmaq istəyirsən. Hər uzaqlaşmaq istədikcə geri dönməyə səbəb tapırsan, amma yoox olmazz.
unutmaq arzusu yoxdur. Çünki sən artıq başa düşmüsən - unutmaq lazım deyil. Sadəcə onunla yaşamaq lazım. O səni formalaşdırıb, bir hissəni tutub. Bu bir vərdiş deyil, bu bir doğmalıq.
Nəsə bir an, hadisə, zarafat olur bölüşmək istəyirsən alınmır. indi də qarşımda o varmışca özümlə danışıram. Hadisə olur videoya çəkirəm. Sırf bölüşüb bir yerdə güləcəyik deyə ..olmur, ağılla verilən qərara geriyə fərman olmur. Bir insan vərdişdən ötə doğmadırsa qəlbdə kiçik yer tutsa belə unudulmur, unudulmamalı..
Hələ də adını çəkdiyi yerlərə gedirəm, bəlkə rastlaşarıq , bəlkə görərəm, bəlkə bir müddət görmək mənim başımı qatar. Bəlkə bağlılığım yavaş-yavaş azalar.. özümü onu unutduğum ya da düşünmədiyim o anda bağışlamaq istəmirəm. Çətindir.. zamanla düzəlmir, elə isə öyrəşərik/
Bu başlığa yazılmış uzaq məsafəyə görə ayrılmaya ek:
Aramızdakı yollar belə ayırmadı bizi. Onda da bizdən biz oldu. Amma Bəzən insan özünü elə sərhədlər, elə sözlər verdirər ki qarşıdakına da, bir məhlə uzaq olsan da ayrılmağa məhkum qılarıq . onu bir küçə uzaqda da olsa ürəyində tutursan, amma verdiyin sərhəd və sözlər sizi ayırır.
hamısını göstər