756. uçuram. bezmişəm. sikdirmişəm. sevərək nə etmək lazımdı bilmirəm. inadla yaşayıram. çətindi. kim nə deyir ağlıma batır, nə söhbət edirlər maraqlı gəlir. çöllərdə sürünək desələr bu gün gedərəm. hər yol maraqlı gəlir, bir o qədər mənasız. özümü çox açıb buraxıram. sərhəd qoya bilmirəm, dəli oluram. vaxt nədi bilmirəm, anlaya bilmirəm. sevgi nədi bilmirəm? normal insan münasibətləri nədir bilmirəm. bir günü susaraq sadəcə saxta gülümsəmə ilə yola verə bilərəm. anlayıram ki, azərbaycan mənlik deyil. burda özünü tapmaq, özünü isbat etmək çətindir. onsuz da hər zaman çətini seçirik. hər gün içə bildiyimə görə kayfıma nə gəldi edirəm. peşmançılığını çəkmək mənim üçün vozduxdu. hər gün bir əsəb ilə yuxudan oyanıram. Sikiməki blət. vecimə deyil. nə olar olar. saxta insanları 1 milyon metr məsafədən tanıyıram. bilirəm PEYSƏRSÜZ. ama demirəm. mənası yoxdu, hər adamın özünə görə yaşayışı var. mənə nə? heç etmirəm söhbətlərin. hər kəsin özünə görə macəraları var, bir tək səni çox istəyirdim. ona da çatmaq qeyri-mümkünə oxşayır. səni tapmaq üçün günlərlə sürünərdim, ancaq, təmbəllik güc gəlir. təmbəlliyin yanında bir çox faktor var ama vecimə deyil. ora qədər düşünə bilmirəm. sağlam düşünmə qabiliyyətimi də itirmişəm, monoton bir həyat məni gözləyir. sadəcə dua edirəm ki, özüm olub. özüm olum sadəcə yoldan keçənə öz içimdəki isyankar bir o qədər də səmimi təyziqlə fikrimi bildirəm. hər şey mənasız və boşdu. hər şeydə sona qədər getmək mənlik deyil. getdik də nə oldu? kiçi zövqlər və onların sayəsində həyatda qalmaq. bəzi şeylərin gerçək olacağı reallığı məni boğub sıxıb qırağa ama bunlara rəğmən yaşayırıq görək hara qədər gedirik? :(