763. deməli bu aralar (son 5 il) ətrafımda baş verənlər, gördüyüm şeylər, keçirdiyim hisslər və düşüncələr məni yerdən yerə vurub sürüyür. "insan ailəsini seçə bilmir" fikrinin tamamilə dibini yaşayırammış kimi düşünün. içim özümü yandırır çölüm özgəni. bir onu bilirəmki yaşadığım şeylərə görə heç vaxt bağışlamayacağım adam atamdır. dostlarımın 70%-i atadan yarımayıb məndə o 70%-in içində olmağımda heç vaxt gətirməyən bəxtimlə əlaqədardır. bura ancaq neqativ yazıb pessimistliyimi tökmək istəmirəm. bəlkə haçansa nələrsə yoluna düşsə, gəlib bu entry-i təzədən oxuyacam.