9. Qarabuğdayı rəngimə görə "qaragilə" "qara pişik" kimi ləqəblərim var idi. Həmin vaxtlar heç şübhəsiz ən gözəl vaxtlar idi. Arada atam bu ləqəblərin birini ayda ildə bir dəfə işlədir, onda sanki film kadrı kimi bütün uşaqlığım gözümün qabağından keçir. Bağça dönəmləri, balaca bacımın doğulması, məhlə uşaqlarıyla oynamaq filan. Hə bir də artıq 14-15 yaşıma gələndə ata tərəfin təsiri ilə ağır radikal şiəlik yolu gedirdim. Həm də öz araşdırmam ilə sufiliyi mənimsəmişdim. Ana tərəf yeraz özündən razı, varlı dinsizlər idi deyə mənə "dərviş" "molla" kimi ləqəblər taxmışdılar. Çünkü hər məclisdə yığıncaqda bunlar öz var dövlətlərini gözə soxanda onların beynini sikib dünyamalına çox da arxayın olmamağa, özlərini tapmağa səsləyirdim. Hər dəfə də ağızlarını əyib "başladı dərviş" deyirdilər, təbii olaraq onlara pis gəlirdi 14 yaşında uşağın məsləhət verməsi. Məktəb zamanları da 9-10-11-ci siniflərdə məktəb uşaqları mənə "terrorist" ləqəbi vermişdilər, səbəb də o zamanlar pkk-ya olan simpatiyam idi