798. Gecə saat 3:30, hamı yatıb amma mənim gözümə yuxu getmir sözlük çünki gələcəyim yük kimi ciynimdedi, gələcəyin qorxusu ilə keçmişin yarası eyni anda sıxır nəfəsimi.Bu yaşda hər kəs xoşbəxtlik arxasınca qaçır, mən isə öz içimdə itirdiyim parçaları axtarıram, hər addımda həyat məni sınayır, bəzən üsyan etmək keçir könlümdən amma səsimi çıxarmıram, çünki bilmişəm ki, bu dünyanın qaydası belədi: zəyif danışanda heç kim eşitmir, güclü dayansan isə hamı sənə daha çox yük yükləyir, ele bil gəncliyin dadını görmədən, birbaşa dərdlərin adamı oluram və ən qorxulusu odur ki, bu saatlarda öz-özümə soruşuram: görəsən sabahlarım bu gündən də ağır olacaqmı? Bilmirəm sözlük bilə bilmirəm