802. özümü heç yerə aid hiss etmirəm yavaş yavaş düşüncələrim bir birinə qarışır. yavaş yavaş deməyimə baxmayın çox vaxt günlük həyatda insanlar məni deyir niyə bu qədər fikirlisən? cavab verə bilmirəm. içimdə ki, boşluq heç cürə dolmur. insanların adicə bir qəribə baxışı günümü məhv etməyə bəs edir. ən çoxda düşünürəm ki, mən axı insanlara qarşı bu qədər pis yanaşmıram axı onlar niyə heçnəyi qozuna almır sonra öz özümə deyirəm ki, onsuzda azərbaycanın yarısı cahildi. hamısı yox yarısı cahildi və bunun fərqində deyillər. ən çoxda özümü tapa bilməmək məni çox yorur.