7. "Mükəmməliyyətçi" sözünün latın mənşəli qarşılığı. Mükəmməlliyə sitayiş edən insanlara deyilir. Yaxşı bir şeymiş kimi görünsə də çox asanlıqla patoloji hala çevrilə bilər. Perfeksionistlərin bu mükəmmələ çatma arzusu əlbəttə ki, reallaşacaq bir arzu deyil. Bu insanlar xırdaçı, heç bir şeydən məmnun olmayan insanlardır. Bunu dillərinə gətirməsələr belə içlərində həmişə narazılıq olur.

Perseksionizm əksər hallarda yetərsizlik hissini maskalayan bir qabıq vəzifəsi görür. Amma bu qabıq çox möhkəm deyil. Xırda bir tərslikdə dərhal qırılır və altından "yetərsizəm, bacarıqsızam" kimi düşüncələr çıxır. Bu döngü beyni yorur. insan yorulur, bezir. Bu da təxirə salma davranışına (prokrastinasiya), tükənmişliyə, hətta depressiyaya səbəb ola bilir. Patoloji mükəmməlliyətçiliyin altında yetərsizliklə yanaşı qorxu da ola bilir. Səhv etməkdən, tənqid olunmaqdan, insanların gözündə kiçik görünməkdən qorxurlar.

Lakin bütün bunlara baxmayaraq perfeksionistlərin hamısı yüz faiz risk altında deyil. Bir qismi bunu avantaja çevirir. Mükəmməl olmaq arzusu duysalar da səhvləri bir qüsur olaraq yox, mükəmməlliyə gedən yolda fənər kimi görürlər. Mükəmməl ola bilirlər mi? Əlbəttə ki yox. Mükəmməllik insana xas bir əlamət deyil. Amma xırdaçılıqları və mükəmməliyhətçilikləri onları daha uğurlu olmağa aparır.

Əslində sağlam və patoloji mükəməlliyətçilik arasındakı səthəd çox incədir. Hər insan sağlam mükəmməliyyətçi ola bilmir. Ona görə də əvvəla bu əlamətin sağlam mı yoxsa patoloji mi olduğunun fərqində olmaq və ona görə hərəkət etmək lazımdır.