11. Bu gecə oturub. Təkrar izlədiyim filmidr. Yəgin ki azərbaycanda çəkilmiş ən mükəmməl və sistemin üzünü açıq şəkildə göstərən filmdir.

Avtobus liberal demokratiya və bazar iqtisadiyyatıdır. Hara aparacağını göstərir. Bir dəstə adam xalqın fabrik-zavodunu qəpik-quruşa ələ keçirib biznesmen adlı yeni ağalara çevriləcək, özü də xırda (böyük zavodlar böyük kollektiv, həmkarlar ittifaqı deməkdir, böyük də biznesmen lap yuxarıya pulda və gücdə istənməyən gerikdir, ona görə hamını ‘xırdalamaq’ yolu tutulur). Belə qəpik-quruşa xalq malına sahib olub sonra təkbaşlı suyun bağında oturan ajdahaya dönməyin bariz misalı: aeroportumuz xalq puluyla əməyi ilə tikilib, amma kime neçəyə satılıb, satış qiymətindən həman sonra və indi bazar qiyməti nədir, baxıb nəticə çıxarmaq olar. Bütün ölkə belə satılacaqdı Qalanı aç-məhtac buraxılacaq ki, idarə olunsun, layiqli həyat, inqilab, təhsil, səhiyyə istəməsin… Film isə nahaq yerə ‘qul bazarından’ başlamır, nahaq yerə qəhrəmanı qul bazarı fəhləsi deyil. Həm ideoloji olaraq ona bu quruluşun (heç) nə verəcəyini göstərir. Həm də faktiki əsası var: qul bazarından harın mamur uşaqları fəhlə çağırıb xoruz kimi banlamağa, qoyun kimi malaməyə, zəncirləyib it kimi iməkləyib hürməyə vadar edilib bu ölkədə. Burda, bu xarabada, arasında qohum-qonşularımız var, hər iki tərəf iştirakçılarının bu amansız tarixçələrinin…