166. Bu başlığı gündəmə gətirmək istəməzdim Amma ümumiyyətlə bu fikirdə olan biri varsa mən həqiqətən ürəkdən arzulayıram ki, siz həyatda işıq tapasız bu gün özünüzü yaxşı hiss etməsəzdə gözəl günlərin daha qarşıda olduğunu bilməlisiz.
insana ən çətin gələn şey ağlındakı ürəyindəki narahat düşüncələr və hislərin ağırlığıdır. Yalnız qalıb bunlarla üzləşməyi bacarmalısız. Çıxışı sadəcə özünü pis hiss edəndə də özünü itirməyərək anı yaşamalısan.

Bu gün bu entry ni yazıram çünki çox çətin ağlayan və sırf ağlamaqdan çəkindiyim üçün ağlamayan insan olaraq mən bir dostla danışıb ağlamışam. Həyatında böyük bədbəxtçiliklərlə üzləşib, yaxını güvəndiyi yox. Allah eləməsin yıxılıb qalsa heç kəsin xəbəri olmaz. Mən müəyyən qədər sözlərimlə niyyətimlə duamla ona kömək oluram amma insanın öz ailəsindən yaxını varmı ki. Hər şeyin başını buraxın öz hislərinizi fikirlərinizi sıxıb saxlamayın paylaşın. Paylaşın qoy azalsın. Bunun fərqində olun.
Mən hər şeyin çevrə ilə bağlı olduğunu düşünürəm. Biz insanlar sadəcə şüuru, iradəsi olan aciz məxluqlarıq. Bu da o deməkdir ki ancaq iradəmizlə biz bizi nəyin çevrələyəcəyinə qərar verərik. Həmişə sizə nəsə qatacaq insanlarla olun. Siz diqqət və dəyər vermədikcə hər hansı bir insan heç kimdir sizin hekayənizdə.