826. bu ili də geridə qoydum sözlük, mənasız,ətalət içində. məqsədsizliyin məni necə bir bataqlığa sürükləyəcəyini bilə bilməzdim. nəinki ətrafın, insanın heç özünün də mərhəməti qalmırmış özünə.baxırsan aynaya, deyirsən yenə eyni şeylərlə qayıtdın gəldin üstümə. dostum dediyim insanlar da üz döndərdi məndən, sən demə mənim "nəsə olma" potensialıma görə ətrafımda imişlər. bu il bütün tanışlarım universiteti bitirir,mənim isə hələ gedəcək çox yolum var, öz axmaqlığıma görə. hər şeyi məhv elədim sözlük, ən pisi də o məhv elədiyimi düşündüyüm şeyə 1 addım belə atmadım. belə düşünəndə gülməli gəlir mənə, gör nələrlə məşğuluq axmağıq hamımız. ancaq hər şeyi boş vermək olmur, ətrafdan izolyasiya olunub işsiz-gücsüz evdə otura bilmərəm,ailəmə mən buyam deyə bilmərəm. istədiyim budu, ancaq olmaz. kaş ki mənə dua,namaz filan öyrətsəydilər, bu pessimist başımı qatardım ən azından. təzədən bu yaşda özümü aldada da bilmirəm. eh...