281. insanları həyatdakı və cəmiyyətdəki rollarına görə qiymətləndirməyi, analiz etməyi sənlə öyrəndim. bəlkə tipik bir azərbaycan kişisi olduğun üçün yaxşı deyilsən. bir ər, həyat yoldaşı olaraqsa, bərbadsan. ancaq çox gözəl atasan.
"ata olaraq yaxşısan" demək insan olaraq yaxşısan demək deyil. "həyat yoldaşı olaraq çox pissən" demək də insan olaraq pissən demək deyil.
insanları rollarına görə ayırıb qiymətləndirməyi səndən öyrəndim. biz hamımız beləyik. mən də övlad olaraq pis ola bilərəm, ancaq bu "pis qız" olduğum mənasına gəlmir də, hə, atacan?
bax indi qabağımda 2 balaca telefonu götürüb onlar haqqında danışırsan. rəhmətlik nənəmin telefonuna təzə batareya qoymaq fikrinə düşmüsən. digərinin də arxası qopur. mənə onları düzəltmək haqqında danışırsan. "çıqqılıdı, hə?" deyirsən. bax belə olanda mən səni dinləməyi özümə borc bilirəm. axı bir gün ola bilər ki, sən danışmayasan. bir gün biz nəyinsə üstündə spor etməyə bilərik. bir gün səni qucaqlamaya bilərəm. bir gün "az o telefona bax, rəngin qaçıb" deməyə bilərsən.
köhnə fikirli ola bilərsən, "kişi həmişə qadından bir addım qabaqdadır" deməklə gözümdən düşə bilərsən-*, səbirsiz ola bilərsən, sədaqətli olmaya bilərsən ancaq yenə də mənim atamsan. mənim mən olmağımda ən çox rolu olan adamsan. yaxşı ki, varsan