135. Nə gül vaxtından əvvəl açar, nə yaz vaxtından gələr. Gözlə, sənin olan sənə gələcək. ( Mövlana)

Nə qədər divarı yumruqlayırsan, nə qədər aləmi bir-birinə qatırsan, nə qədər özünü maddi-mənəvi əziyyətə salırsan sal, bəzən sadəcə budur. Bəli, bilmirəm "təəssüf ki" ya yox, ama bu sadəcə belədir. Xüsusən də bu günəşin çıxması kimi, bir də görürsən bu deee - oradadır - gəlməsinə ümidinin çoxdan üzülüb getdiyi o şey.

(baxma: ruhun qaranlıq gecəsi)