Sözün düzü, o gün doğum günümə görə mesaj yazanda telefon əlimdəydi. Nömrədən tanıdım. istədim bir quru da olsa “diqqətinçün çox sağ ol” yazım, amma eləcə bildiriş panelindən oxuyub çıxdım. Həmin gün doğum günüm deyildi heç, eybi yox, bilməməyin dərd deyil. Heç vaxt problem eləmərəm hər nə qədər zamanında sənin ad günün olanda (sənin heç ortaq olduğunu bu gün belə bilmədiyin tanışlara belə) “sabah ad günüdü, təbrik edərsən” demiş olsam da. Dərd bilirsən nədi? Əvvəlki səmimiyyətlə, heç nə olmamış tərzdə yazmağın, davranmağın. O “çox sağ ol”u yazsaydım, o cür də davam edəcəkdi. Çünki nə olur-olsun, mən də istəmirəm kimisə görəndə üzüm turşusun, özümü görməməzliyə vurum, ya da ümumən qan-qaraçılıq, soyuqluq olsun. Öz könlümü xoş tutmaqçün aramı hamıyla yaxşı saxlayıram. Amma istənilən prinsiplərimi tapdaya bilmərəm. Ki mən bu quru canımla həyat prinsiplərimin üstündə (kobud çıxsa da deyəcəm) sənin nəslindən tapıb çıxaracağın ən samballı kişinin belə nəsə problem yaşamasını istəməyəcəyi adamlarla kəllə-kəlləyə gəldiyim, sonda da hörmətlərin qazandığım olub.
Həyatda ən zəhləm getdiyi şeylərdən biridi arada soyuqluq, ya problem olanda danışılmadan, görməzdən gəlinərək, heç nə olmamış kimi davam olunması. Bu toksikliyi heç kimə keçmərəm. Üstəlik, bu qədər zamandan sonra heç keçmərəm. Mən özüm də əlaqəni bərpa etməyi istəmiş olsam belə razı olmaram. Fərqi yoxdu dost, tanış, yoldaş, sevgili, ya adi adam. Lap 2 gözümün nuru da olsa, xeyri yoxdu. Təsadüfi rastlaşmanı çıxsaq, axırıncı dialoqumuzdan 1 ildən də çox keçib, bu səmimiyyəti hardan tapdın, özümə də qəribə gəlmişdi. Halbuki təbrik-filan vecimə deyil, heç darıxdığını bilib-bilməmək də (təzədən əlaqəni bərpa eləməyə meyilli olmağın da). Sözdə dəyər verdiyini deyib doğum günümü yadından çıxarmış olmağına da okeyəm. Yaxşı bilirsən ki, qozuma da deyil bu şey. içi sən qarışıq hər zaman hamıdan umduğum, necə deyərlər, efor olub. Hansı ki -fərqi yoxdu saat neçədi, haçandı- allahın altında adi bir gündə “düz hərəkət eləmədim”, ya da “filan vaxtı filan yerdə olacam, gəl oturaq danışaq, yoluna qoyaq hər şeyi” kimisindən bir mesaj. Görüm, bilim ki, durumun nə olduğunun qarşımdakı insan fərqindədi. Lap niyəsini bilməsə belə (ki, bizim case-də sən özün bilirsən) soruşmasını gözləyərəm. Necə ki mən həmişə belə eləmişəm içi sən qarışıq ən yaxınımdan ən uzağına qədər. Sadəcə olaraq, 1-1,5 il sonra yox, ən geci 1 həftə içində. Amma durumun bu hala gəlməsinin səbəbkarı özün olduğun halda(hansı ki mən hər zaman əlaqəmizi ən yaxşı halına gətirməyə çalışmışam və üzüyola olmuşam) yenə də gözləyirsən ki, addımı mən atım. Sırf buna görə sənə bir qram yaxın durmuram. Yoxsa kim çıxıb deyə bilər ki, mənlə arasında nəsə olanda ikiüzlülük eləmədən, səmimi bir addım atıb, amma mən kobudluq eləyib basıb keçmişəm?
Düzünü desəm, həyatımın elə nöqtəsindəyəm ki, artıq bundan sonra hansısa qızın sevgisinin, kiminsə dostluğunun səmimiyyətinə, həqiqiliyinə inanmağım da çox çətindi. Uje mənfidə deyiləm, həyatda çox şeyi dəqiqləşdirmişəm. Göt ayağına qaldığım durumu da yaxşıca toparladım hər necəsə. O da cəhənnəm, özüm qırağa, gələcəkdəki yoldaşımın, övladımın belə həyatını qarantiya altına almağıma, 10 il öncəki xəyallarımı gerçəkləşdirməyin ilk addımını tamamlamağa cəmi-cümlətanı 40 gün qalıb. Qırxca gün. Hər şey istədiyim kimi olsa, sonrasında artıq yenə dibi boylasam belə, düşəcəyim quyunun dərinliyi çox daha az olacaq. il yarım öncəki vəziyyəti necə toparladığım da göz önündədi. Qulağına çatmamış olsaydı belə ortaq dost-tanışların storilərindən görmüsən. Bu gün darıxdığının səmimiyyətinə də bu səbəbdən inanmıram. O vaxtlar 1-2 quru hal-əhval tutmaqdan, yalandan guya nələrəsə çabaladığını göstərməkdən başqa həqiqən yanımda olmadın. Üstünə bir səhv də elədin, aranı tamam açdım, sonrası da bu. And içərəm ki, sən bir az çətinlik, həyatdakı o böhranlardan az-maz da olsa görməsəydin, mən vəziyyəti toparlaya bilməsəydim, bu günlərə gəlib çatmasaydım, dibdə batıb qalsaydım “yaxşı ki, həyatımda yoxdu” deyə keçirərdin içindən. Ən yaxşı halda yazığın gələrdi ki, o cür uşaq çöküb gör nə hallara qaldı. Amma istənilən halda doğma, çox yaxın çevrəndə görmək istəməzdin məni - buna adım kimi əminəm. Oturub gözlədin ki, hazıra qonasan. Elə olmasaydı, bu yazdığım mövzular bu günə qalmazdı, çoxdan yoluna qoyulardı. Bunu özün də başa düşürsən ki, o vaxt məndən əsirgədiyin vaxtı, dəyəri ayırdığın, deyib güldüyün, əyləndiyin, ya yerimə qoyduqların indi mənim yanımda bir pox da deyil (xırdalasam, elə o vaxtı da beləydi). Amma indi olsa-olsa ancaq sənin böyük adam bildiklərin mənə tay olar. Nə özün, nə çevrən yox. Təkəbbür deyil, faktiki həqiqət budur.
Digər yandan da bu qədər vaxt ərzində azdan-çoxdan mənim də qulağıma gəlib bir neçə şey çatıb. Qəbul etsən də, etməsən də həqiqi böhranları yaşayırsan artıq. Ki, zatən o vaxtdan var idi. Sözdə nə qədər əksini desən də, qaçmısan həmişə. Nə eləsən də yavaş-yavaş həyatın şilləsi, reallıqları təsirin göstərəcək. Nə qədər yer gəzsən də, yeyib-içib əylənsən də, haralardansa paylaşımlar edib çevrədə, sosial mediada yaxşı bir obraz yaratsan da(ki, sən bunu edən insanlardansan), içdən-içə olan o boşluğu bir nöqtədən sonra gözardı etmək çətinləşəcək. Bir nöqtədə artıq həzz aldığın şeylər eyniləşəndə, tükənəndə, insan tanımağın dayananda, başın daşa dəydikcə başa düşəcəksən həqiqi sevgi, dəyər, dostluq, yoldaşlıq, doğmalıq nə qədər qiymətli imiş. Xarici görünüş, maddiyyat, sosial statusun heç bir önəmi yoxdur. Bilmirəm, indi belədirsə durum, yəqin o vaxt çatanda da yadına düşərəm. Nə də olsa sənə bu qədər qiymət verən, hər şeyi yarğılamadan və rahatca bölüşəcəyin, çağırsan, iki əli qanda da olsa, durub gələsi, yanında olmağa qeyd-şərtsiz razı olası məndən o tərəfə adam demək olar ki olmayıb. Belə də, yadına düşməsəm də olar. Mən zatən o ehtimalı çoxdan gözə alıb qəbullanmışam.
Gəzməyə yerlər, tanımağa insanlar çoxdu hələm. Yeni şeylər dadıb, içib əylənəcəyin günlər də yenə olacaq. Çox olacaq. Yaratdığın obrazı da böyütməyə davam elə, rolunu yaxşı oyna. 1-2 yenilik olsun, başın açılsın, könlün bir az xoş olsun, “istəmir, cəhənnəmə istəsin” deyib üstümdən də keçəcəksən özlüyündə - adım kimi əminəm. Vicdanla və həqiqətən həyatındakı durumlarla üzləşsəydin, belə olmazdı istər mənlə olan, istərsə də digər məsələlər. Bu gedişinlə elə olacaq, amma ümid edirəm sonda əksər insanlar kimi sən də üstü bəzək, altı təzək olan, kütlənin tələbinə uyğun, onların içində originallığını itirərək əriyib itmiş insanlardan olmarsan, həyat əzib keçməz. (təki elə olmasın, amma şəxsi fikrimcə, çox böyük ehtimalla belə olacaqsan, nə də olsa daxildən çox xaricə önəm verən olmusan, çox da dərinə getmirəm).
Elə bu… o dediyim eforu görmüş olsaydım, ən azından bir pərdəmiz, arada bir ayaq yeri olardı. Dəqiq deyə bilmərəm əvvəlki səmimiyyətimiz qayıdacaqdı, amma ən azından hörmət çərçivəsində rastlaşardıq. təsadüfən şəhərdə yenə görsəm, üzümü çevirib vecsizlik eləməzdim(ki, səni bilmirəm, mən 1-2 dəfə səni görəndə eləmişəm, bundan sonra da belə olasıdı). istənilən halda yenə də zatən istər şəxsi işim, istərsə də foto mövzusunda hardasa qarşılaşsaq, məsuliyyətim olan mühitdə məndən qaynaqlı bir narahatlıq olmaması üçün professionallıq gərəyi sifət eləməyəcəm mən. Salam verib, mədəni qarşılayaram, nəsə soruşsan, cavab verərəm. Nə də olsa, Bakı balacadı, mən də bütün günü Port Baku-28-içərişəhər üçbucağındayam. Amma əvvəlki vəziyyətin heç yarısının belə bu son addımından sonra qayıdacağını gözləmə. Mənim bir addım atmağımı isə heç gözləmə. Uzağı ata-anadan kimsə rəhmətə getdiyini eşitsəm, rəhmət oxuyaram, ya da başsağlığı göndərərəm bəlkə. Özlüyündə islah olacağına, səni necəsə həyatımda saxlayacağıma ümidim itib artıq. inan mənə, tam səmimi sözümdü: mənimçün həyat artıq çoxdandı ki, hər iki halda da xoşdu. Aramızdakı əlaqənin ən yaxşı və ən dəyərli formada olması üçün, səndən fərqli olaraq, başından sonuna qədər əlimdən gələn hər şeyi eləmişəm. Artıq elədiyim olub, amma əsas odu edə biləcəyimdən daha azını etməmişəm. "Kaş x şeyi eləməzdim heç" deyəcəyim şeylər saya bilərəm, amma əsas odur "Kaş filan vaxtı filan şeyi edərdim" deyəcəyim və məni mənfi peşmanlığa sürükləyəcək ən xırda şey belə yoxdur. Ona görə də hər zaman istər vicdanımın, istər də üz-üzə dursaq sənin qabağında təmiz və başıdik olacam. Ki, zatən elədir də. Mənə, ikimizi də tanıyan insanlara inanmırsansa da, ən dürüst, vicdanlı hesab elədiyin insana hər şeyi başdan sona oıduğu kimi danış, o desin.
...Odur insan
Bilə sevgi nədi
Nədir hicran
Nədir peşman
Nədir fürsət
Nədir imkan
Nədir hörmət
Nədir israf
Nədir qiymət
Nədir vicdan
Nədir insan..
(youtube: 
)
)
şərhlər: