872. Əziz günlük, həyatımda ən ümüdsüz və üzücü günləri yaşayıram. Ümüdsüzlüyüm həyata bağlılığım olmamasından, bədbinliyimsə tutunmaq istəmədiyim dünyada başqaları kimi olmaq cəhdlərimin uğursuzluğundan qaynaqlanır bəlkə. Başqalarına bunu anlatmaq çox ağır və çətindi, kiməsə anlata bilmədiyim bir problemlə vuruşuram son 5-6 ili. Əslində bu problem yaşamağıma mane olur, heçnəyi axıra qədər edə bilmirəm, ən kiçik şeylər məni özümdən çıxarır, heçnəyə ümid bağlaya bilmirəm və s. Növbəti ad günümə qədər sağ qalmaq ümidi ilə...