2. Eladio, əslində, kapitalizmin və yeraltı dünyasının ən 'cool' kəsişmə nöqtəsi idi. Adam hovuzun başında oturub sadəcə günəşlənmir, o, həm də kartelin entropiyasını idarə edirdi.

Onun sifətindəki gülüş həm 'səni çox sevirəm, sən mənim qardaşımsan' deyirdi, həm də 'səhv eləsən, səni elə bu hovuzda boğaram'.O qədər güclüydü ki, bağırmasına, əmr verməsinə ehtiyac yoxdur. Bir baxışı ilə adamı titrədirdi, bir qədəh qaldırması ilə taleləri həll edirdi.

Biz burada üç-beş qəpiklik maaş üçün korperativ mühitlərdə boğularkən, adam orada tekilasını içib həyatın mənasızlığını günəşin altında əridirdi. Bax budur həyat!

tekilan həmişə bol olsun Don Eladio.Biz hələ də o korperativ mühitlərdəyik, sən isə sonsuz bir yay tətilində.