882. sözün əsl mənasında peşmanlıqla doluyam keçmişdə verdiyim qərarlara görə.əvvəllər düşünürdüm ki,əsas dərs çıxarmaqdır səhvindən,əsas sənə nəsə öyrətsin.amma indi görürəm elə deyil,bəzi səhvlər elə yaxandan yapışır ki.o qərarları verəndə doğruluğuna elə inanırsan ki.indi o qərarlar məni mübarizə aparmağa vadar edir. bu peşmanlığın bir xeyri yoxdur. insanlar səhv etdiyimizi asanlıqla görür,amma biri necə düzəldəcəyimizi demir,yanımızda olmur.həmişə istəmişəm səhv də olsa,düz də olsa hər ikisinin cəzasını mən çəkim,deyəsən elə çəkirəm.ümid edirəm üzüağ çıxaram bu vəziyyətdən.ümidsiz səslənə bilər,amma daha güclü hiss edirəm və hər zamankı kimi ümidliyəm.