884. barışsaydıq bircə insan kimi danışmağa davam eləsəydik hər şey daha zor olardı. axır iki həftədi nə əsəb qalıb nə diqqət. elə bilir asandı hər şey mənim üçün. özü kimi zülm çəkdiyimin fərqində deyil. ya da fərqindədi sevir zülm verməyi. halbuki normal bir danışığımız olsa başa düşməyə çalışsaq bir birimizi daha rahat axacaq hər şey. ancaq dava və mübahisə eləməklə ya onun eqosu bəslənir ya mənim. niyə belə eliyir bilmirəm. məqsədi nədi bilmirəm. çox incidiyini bilirəm sadəcə. həll edə bilmirəm hər şey əlimdən sürüşüb gedir deyə daha çox əsəbləşirəm. nə yazsam da nə ruhum nə beynim nə bədənim rahatçılıq tapmır. yəqin hər şeyi görən, bilinməzdən xəbəri olan insan olsaydım barışardıq. hal hazırdakı vəziyyətdə toxunsam məni öldürəcək səviyyədədi. yenə yazım ki ümid edirəm barışar. saç rezinini evdə qoyub gedib axırıncı dəfə. nə ata bilirəm nə saxlaya bilirəm. deyirəm gəl götür heç olmasa ona da razı deyil. özünü onla as deyir. baxım işlər düzəlməsə dediyini edəcəm narahat olma. ya da ol. biraz olsa sevmisənsə. bağışlanası səhvlər və sözlər deyil bilirəm. sözüm və ya istəyim yoxdu indidən sonra. sənə qalıb sadəcə. ən əvvəli düşün deyə bilərəm. ilk başladığımız vaxtı. onda nəyəmsə indi də oyam. həmin insanam. sən də həmin qızsan. yada sal. nəzərə al. başqa heç nə istəmirəm.