12. Uşaqlıqda həddən çox arzuladığın, amma illər keçdikdən sonra bir p*x olmadığını anladığın o bioloji proses. Prefrontal korteksin inkişafının bitməsi ilə həyat al-əlvan görünmür, çox sərt hiss olunan çarəsiz biveclik formalaşır. Bir tərəfdən həyatda baş verən çətinliklərin artıq səni o qədər kədərləndirmədiyinə görə azca sevinirsən, digər tərəfdən rəngarəngliyin pozitiv və neqativ mənşəli (fərq etməz) emosiyalarda olduğunu başa düşürsən. Böyüdüyünü itirdiyin insanlar, artıq uşaq olmadığına görə "özünə və qarşındakına hörmət" əlaməti olaraq uzaqlaşdığın tanışlar, birlikdə oynadığınız oyunlarda tərk edilmiş akkauntlara filan baxıb keçmişi yada salıb qəm-qüssədə boğulursan.