19. ədəbiyyat üzrə ən gözəl kitab adlarından birinə sahib olan əsər.

bizim tərcümələrə güvənmədiyim üçün türkcə oxudum və gözləmədiyim şəkildə əsər məni öz içinə aldı, hardasa beş günə bitirdim. hadisələr sürətli axdığı üçün fasilə verdiyim anda unutmağa başlayırdım, xüsusilə adlar çox qarışır. xarakteristik özəlliklər vasitəsilə kimin kim olduğunu tutursan, amma yeni nəsil törədikcə əvvəlkilərlə bağlı hansısa məlumatları unudurdum. məsləhət görürəm ki, əsəri oxuyarkən ailə ağacına nəzər yetirməyin, oxuduqca özünüz qeydlər aparmağa çalışın. düzü, məndə o həvəs olmadı və ailə ağacını ilk səhifədən gözümün qabağına qoyduqları üçün xeyli spoiler yedim, amma ilk baxanda onsuz da heç nə başa düşməyə bilərsiniz, ona görə you are safe.

marquezin ilk oxuduğum əsəri "kırmızı pazartesi" olduğu halda, nə üslubunu nə də əsərin süjetini tam xatırlamıram deyə yazardan ilk dəfə nəsə oxumuş kimi hiss elədim. növbəti "vəba günlərində eşq" əsərini oxumağı düşünürəm, "yüz ilin tənhalığı" üçün darıxanda qayıdaram.