kommunizm
əjdahalar googllaməhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - kommunist olmaq üçün tək səbəb - ssri - cinayət və cəza - şimali koreya - azərbaycan solu - azərbaycanlı kommunistlə türkiyəli kommunistin fərqləri - mustafa kemal atatürk - 1 may
“kommunizm limandır” deməyin çox romantik səslənir, amma problem odur ki, o limana çatan hər gəmi ya batıb, ya da qaçmağa çalışan insanlarla dolu olub. hamının inəyi misalı da çox şirindir, amma praktikada o inəyin südünü sağacaq adam tapılmır, yemini almağa stimul qalmır, axırda da ortada nə süd qalır, nə inək.
kapitalizmi “pul üçün yaşamaq” kimi təsvir edirsən, amma kommunizmdə insanlar çox vaxt çörək növbəsində yaşayıb. insanlar Berlin divarını qərbdən şərqə keçmək üçün yox, şərqdən qərbə qaçmaq üçün aşırdı.
ən maraqlısı da budur ki, "SSRi köhnədir deyə kommunizmi rədd etməyək” deyirsən. Yaxşı, onda niyə hər dəfə kommunizm müzakirəsində “əsl kommunizm bu deyildi” kartı açılır? Sistem hər dəfə fərqli ölkədə çökürsə, bəlkə problem tətbiqdə yox, sistemin özündədir?
“Hamıya ortaq paylaşım” ideyası kağız üzərində çox humanist görünür. Amma insan davranışı nağıl deyil. insanlar risk alır, işləyir, innovasiya edir, qarşılığında qazanc istəyir. Qazanc motivasiyasını öldürəndə məhsuldarlıq da ölür. Sonra da dövlət oturub qərar verir ki, bu il hamıya 40 milyon ayaqqabı lazımdır. Nəticə? Ayaqqabı çoxdur, amma marketdə sabun yoxdur.
Bir də faşizm gətirməyək deyirsən. Onsuz da kommunist rejimlərin tarixində senzura, sürgün, əmək düşərgələri və milyonlarla ölüm kifayət qədər “düşmənçilik” gətirib. insanları zorla bərabərləşdirmək humanizm deyil.
Kommunizm həmişə insan təbiətini ignor edərək işləyəcəyini güman edir. Kapitalizm isə insanın eqoist olduğunu qəbul edib o eqoizmi məhsuldarlığa çevirir. Birində insanlar varlanaraq sistemi böyüdür, digərində isə hamı birlikdə kasıblaşır — amma “bərabər”.
üzv ol
şərhlər: