911. adam hərdən istəyir ki, səhərin sübh çağı oyansın bir dənə marojna yesin. bəzən ruhən həyata o qədər dolu oluruq ki, o boşluğa doldurmaq üçün böyük xoşbəxtliklərə ehtiyac duymuruq. ama gün gəlir yarıya qədər bitməyə yaxınlaşır, o boşluq elə ağır gəlir ki, səhər tezdən yediyin marojnanın dadı damağından itib gedir. marojnalara, şirniyyatlara böyük qəzəb yaranır daxili dünyanda. səhər tezdəni marojna ilə açan adam, axşamları niyə baltika 9 həsrətinə düşür. bu qədər bəsitdirmi keçirdiyimiz iç sıxıntılar, nəfəs almağımıza vəsilə olan kiçik xoşbəxtliklər? zarafatdan başqa izahatı olmayan bəzi şeylərin izahatı veririk gülərəkdən. bu ay da heç düşərli olmadı. konkret ziyandayıq. elə bir ziyandayıq ki, ziyan ilə xeyiri hesablamaq olmur. baş itib. kupon yazmaq da əvvəlki qədər zövq vermir, futbola baxmaq da onun kimi. ağaclar yaz ayına hazırlanırdı, indi uje yaydı. vaxt nə tez keçir amk. bəzən elə çox istəyirsən ki, vaxt tez keçsin, sonra deyirsən mənə nə amke? bəzən nələrə məcbur olduğumu düşünürəm, amma, tapa bilmirəm. hər şey o qədər yaxın o qədər uzaq gəlir ki. bəlkə koram? bəlkə də bu qurdlar süfrəsində yaşamaq çətin gəlir. bu həyatdakı hər şeyə incimişəm. əsas da torpaqlara, yollara, yol kənarlarına. suyundan içdiyim həyat, niyə götünə başına yaxırsan? uzaqlara incimişəm, əlimi atıb qopara bilmədiyim buludlara incimişəm. kəndçilərə incimişəm, şəhərliləri heç sevməmişəm. yenə bir qaranlığa doğru çəkilirik. o qədər şey yazmaq istəyirəm ki, yaza bilmirəm. bura qədər gəlmişik ataq getsin deyirəm. azalır iç sıxıntılarım, azalır axtarmaq sevdası. bəlkə də hər şeyin bəsit cavabı vardır , biz yoruruq özümüzü uzun paragraflarla.