918. addım addım hara gedirik xəbərimiz yoxdu. bəzi şeyləri hiss edirik, amma, kimin üçün yaşayırıq, bu qədər yazıları nə üçün yazırıq? hiss etmirik. həyata qarşı o qədər əsəbiyəm ki, nə qədər dombalaq aşım axırda biri düz aşmadın, bir də aş deməyəcək? görəsən nə vaxt fərqinə varacağıq ki, düz dombalaq aşmışıq ikinciyə ehtiyac yoxdur? niyə sözlərim üst üstə düşmür bir biriylə dalaşmaq istəyir? niyə haqqımızı tələb etməli olduğumuz yerdə dombalmağı məqbul sayıırıq? hər gün bir kəlməylə yuxuya gedirik, amma, sabahsı gün o kəlməni uduruq? niyə yatıb durana qədərdir xoşbəxtliklərimiz? düşünməmək üçün insan özünə əziyyət verər mi? özümüzü elə aparırıq ki, böyük bir azınlıqdayıq sanki. afrikada su axtarırıq, everestdə məktəb axtarırıq? məktəbini sikim düz əməlli məktəb yoxdu hu düzlükdə? niyə everstdə çıxardırsınız camaatı? nə vaxta qədər özümüzü günahkar edəcəyik? bir məktəh yoxdu everestdə camaat gedib istrahət eləsin? adamlar bir macəradır deyib keçir, amma, biz itin zülümündən keçib adın qoyuruq həyata qarşı uzanan kədər çırpınışları? əslində olmağını istədiyim şeylərə bir tək uşaq kimi həvəslə qaçarkən, böyük bir xəyal qırıqlığına uğramaq incidir adamı. çox şey istəmirik ki, bir tək şey istəyirik. ağlımız gedib ələddinin cininə birin üstünə beş qoyanda fikirləşərsən onu, sikdiyimin həyatı. yenə də deyirəm, vaxt nə tez keçir içini sikim bu entry kimi? axır bir gün hər şeyi etiraf edib deyəcəyəm qoy bilsinlər, bu tozlu səhralardan nə düşüncə gəmiləri keçdi. hər yerə gec qalmaq həyat fəlsəfəmiz olub, heç kimi qoymuruq qabaqlasınlar. camaat ən sevdiyi filmlərdən danışır. day bilmirlər ki, biz film çəkirik. hər gün yeni şeylərin başını divara vurmaq öyrədir insanı. daha əvəllər tay tuşlarımız filmləri sıralayarkən bizim pərişanlıq. filmləri sadəcə maraqlıdır deyə, gözlərimiz eyni ssenariləri, eyni eyni şeyləri görməyək deyə izləyirdik. şimdi filmler de kendi anlamını yitirdi. çünki artiq özümüz baş roldaydıq. hər şeydə hər zaman geridə qalmaq, əslində geriyə baxanda daha çox şeylər başa salır insana. cəhalətin rəmzi olmuşuq, amma, danışmağa çox daha çox şeyimiz var xəbərləri yoxdu. :(