6. bu mənim ilk uzun yazım olacaq. fikirlərimi ilk dəfə bu qədər sərbəst ifadə edəcəm. qrammatik səhvlərə görə üzr istəyirəm.

mənə görə dünyaya uşaq gətirmək qumar oynamaq kimi bir şeydir. uşağın dünyaya necə gələcəyini necə doğulacağını bilə bilmərik bəlkə uşaq yarımçıq və ya xəstə doğulacaq şikəst doğulacaq. belə olsa uşaq ömrü boyunca əziyyətlə əzabla ağrıyla böyüyəcək və kaş ki doğulmasaydım deyəcək bunu görən ana və ata 5 manatlıq prezervativ almadığına peşman olacaq. amma neyləyə bilərlər? heçnə çünki sonrakı peşmançılıq fayda verməyəcək.

yaxşı deyək ki ana da ata da çox sağlam insanlardır amma kasıbdırlar yenə də dünyaya uşaq gətirmək istədilər çünki qudalar nəvə istəyir. belə olan halda uşaq zülmət içində böyüyəcək həmişə digər uşaqlara həsəd aparacaq. marketdə hansısa oyuncağa əl uzadanda ata və ya ana qayıdıb deyəndə ki pulumuz yoxdur heç utanıb yerə girməyəcəklər ki valideyin boyumuzu yerə soxsunlar ki bir oyuncağı belə ala bilmirik.

yaxşı deyək ki ana və ata sağlamdır uşaq yüksək ehtimalla dünyaya sağlam gələcək. həmçinin ailə çox varlıqlıdır. uşaq dünyaya gəldi sağlamdır yaxşı yaşayır amma işə bax ki ailə bütün varını dövlətini itirdi və yenə də eyni ssenari uşaq ac böyüyəcək digər uşaqlara həsəd aparacaq və böyüyüb doğulduğu günə lənət oxuyacaq.

deyək ki uşaq bunların heç birini yaşamadı sağlamdır amma orta gəlirli ailədə doğulub amma Azərbaycan da doğulub yenə də böyüyüb doğulduğu günə lənət oxuyacaq çünki Azərbaycan da doğulan uşaqların əksəriyyəti uşaq yox hambal, kölə, qocalanda mənə baxsın, məni saxlasın adı ilə doğulur. daha uşaq yaşından böyük gələcək qayğısı ilə üz üzədir.

döyülərək böyüyən uşaqlar var anaları ataları gijdillax olur və özləri döyüldüyü kimi uşaqlarını da döyürlər. və bu döngü davam edir ta ki uşağın biri mən uşaq istəmirəm deyənə qədər.
hələ saymadığım nələr nələr var ki bunlardan biri də ailə içi davalardır ana və atanın həmişə dalaşdığı ailələr var ki uşaq çox böyük travmalarla böyüyür. anası atası ayrı uşaqlar var ki uşaqlıqdan yetim böyüyür. anası atası qəhbə, atası anası alkaş uşaqlar var ki çox böyük travmalarla böyüyür.
bunlardan biri də mənəm. müsəlman ailə də böyümüşəm amma anam və atam uşaqlıqdan həmişə bir birləriylə dalaşıblar. axırı həmişə barışıq olub amma nə olsun ki dalaşdıqları vaxt o qorxunu hiss edəndən sonra o qədər barışsınlar ki. uşaqlıqdan həmişə ölmək istəmişəm amma intihar da edə bilməmişəm. doğulduğum ailə ölmək istəməyimə səbəb olub. zəif idim hər şeydən qorxurdum deyə məktəbdə də döyülürdüm. evə döyülməyim bəs deyilmiş kimi. bu həyata nifrət etmişəm əsla anama atama qıya bilməmişəm buna görə də onların ölməsini yox özüm ölməyi istəmişəm.

bütün bunları oxudunuzsa demək istəyirəm ki dünyaya uşaq gətirmək öz seçiminizdir. bu sizin həyatınızdır amma uşağın öz həyatı deyil çünki uşaq elə ən başdan daha sperma olarkən özü seçmədən özü istəmədən dünyaya gəlir.