109. küçələr insana həmişə maraqlı mövzular verir yazmağa. müxtəlif insan modelləri ilə küçələrdə rastlaşmaq olur. elə bu gün qarşılaşdığım ağsaqqal modeli kimi.

parka getmişdim, dedim oturum biraz hava alım, özüm də dilxor idim bir məsələdən ötrü. elə parka təzəcə girmişdim ki, qarşıdan gələn bir yaşlı kişi - ağsaqqal gəlib mənə çatanda dedi: "hava almağa gəlmisən cavan oğlan?" bunu deyib mənə hardasa 10 metr irəlidə oturan skamyanı göstərib dedi: "get orda otur gəlirəm, söhbət edək" ağsaqqal da tipik azərbaycan ağsaqqalı - köhnə nimdaş pencəkdə, başında pencək qədər nimdaş görünən şapka, dişləri saralmış, orta ölçülü bığları olan, sifəti qırışlı bir insan. bığlarının saralmasından bilinirdi ki, vaxtilə güclü siqaret çəkən olub. indi çəkir yoxsa yox bunu dəqiq təyin edə bilmədim. bunun bu sözlərindən sonra onsuz da dilxor olan mən daha da əsəbləşdim. ürəyimdə "ya səbr" deyib sürətlə uzaqlaşdım, onun göstərdiyi yeri keçib lap irəlidəki bir yerdə oturdum. üzümü əks istiqamətə tutub fikirlərə dalmışdım ki, bu kişi yenə peyda oldu. "a bala yaman fikirli görünürsən a" sifətinə baxıb heç nə demədim. ürəyimdə fikirləşdim ki, indi başlayacaq müharibədən, yaşadığı sovet dövründən, o zamanlar dolanışığın daha yaxşı olmasından və s. danışmağa. mən də elə indidən bir bəhanə fikirləşib aradan cırmağı daha məqsədəuyğun hesab edirdim ki, kişi dedi: "indi hava soyuqdur e, yoxsa bura dolu adam olardı, babaynan sən hərəmiz qoltuğumuza bir qız vurub gedib basardıq" (basardıq a özü də.. vallahi - billahi belə dedi - basardıq) biraz gülümsədim mən də. əlimə telefonu alıb məşğul olmağa başladım ki, bəlkə gedər. amma kişi davam elədi: "sən sir - sifətdən basan oğlana oxşayırsan a.. de görüm həftədə bir dəfə basırsan?" bilmirdim güləm yoxsa əsəbləşəm. onsuz da əsəbiyəm, indi bu 70 yaşında kişi mənə basmaqdan sual verir. telefondan sifətimi çəkmədim. kişi biraz baxıb baxıb sonra gülərək dedi: "deyəsən başın qarışıqdır". dedim "hə ağsaqqal, fikirliyəm, dilxoram, başım da qarışıqdır" bu ağsaqqal bu sözlərdən sonra yavaş - yavaş uzaqlaşdı.

bu azərbaycan ağsaqqalı adlandıra biləcəyimiz bir insan modeli idi. amma ənənəvi ağsaqqalardan yox, biraz fərqlisindən. mənim gördüyüm ağsaqqalların demək olar ki, hamısı yuxarıda dediyim mövzulardan danışardı səni çənəsinin altına sala bilsə: müharibə, sovet dövrü, pensiyaların azlığı və s. bu kişi isə direkt basmaqdan danışırdı. yəqin məndən yaşadığım macəraları dinləmək istəyirdi və sonra öz keçmişdə qalan macəralarını danışmaq şərtilə təbii ki. hiss elədim ki, ürəyi doluydu. yəqin nəvələrinə ənənəvi mövzulardan danışır, bəlkə də təkrar - təkrar danışmaqdan yorulub. bəlkə mənim kimi nəvələri də onu dinləməkdən imtina edir. tanımadığı, ona yad olan insanlarla isə intim söhbətlər, keçmişinin ən ləzzətli günlərindən danışmaq ehtiyacı hiss edir. parkdan qayıdandan sonra öz - özümə söz
verdim, yolum bir də o parka düşsə və o qocayla rastlaşsam, onunla bol - bol söhbət edəcəyəm.