12. heç kimin məndən tələb etməyə haqqı olmadığı bir şeydir. hansı ateist "mən inanmıram, amma hörmət edirəm" deyirsə, bilin o insan qorxaq və saxtakardır. mən dinə hörmət etməklə onun içindəki heç də az olmayan çirkinliklərə və qəddarlıqlara da hörmət eləyirəm anlamına gəlir. "niyə ki, dində az-maz yaxşı şeylər də var. ən azından onlara görə hörmət etməyə dəyər" deyirsizsə, onda gəlin dini kitabları yenidən nəzərdən keçirdib, yaxşı şeyləri bir kitabda toplayıb ona hörmət edək. yoxsa heç kim "valideyinlərinizə hörmət edin" nəsihətinə görə "zinakarı şallaqlayın" cəzasını görməzdən gəlməyimizi gözləməsin. ondan əlavə bir ateistin dinə hörmətsizliyi nə deməkdir? ən radikal ateistin belə hörmətsizliyi dilindədi. uzaq başı dində ana-bacı qoymayıb söyəcək. inanclıları döyəsi, ya da öldürəsi deyil. hələ gedib kilsə`yə, məscid`ə od vurub yandırmaqla heç arası yoxdu. belə düşük-düşük şeylər elə inanclıların özünə aiddi. radikal müsəlman kilsəni yandıracaq, radikal yahudi məsçidi partladacaq. əslində inanclıların bir-birinin dininə elədiyi hörmətsiziliyi, heç bir ateist etməyib.
o ki qaldı inanclıların inanc özgürlüyünə...gündə beş dəfə namazını qılıb, orucunu tutan, fitrə zəkat verən, dinini sakit yaşan insana hörmətim qurbandı. amma qruplaşmalar, təriqətlər bilməm nələr yaradıb dini ölkənin sosial, siyasi həyatına soxmaq istəyənlər isə məndən hörmət yox, başqa şey görəllər.