inanc — ən bəyənilən yazılar

+7 əjdaha

1. bir özünümüdafiyə mexanizmidir.
bilgisizlik və qorxu düz mütənasibdir, bir şey haqqında bilgimiz nə qədər azdırsa ondan o qədər çox qorxarıq. inancın yaranması da sırf bu qorxu üzərindəndi. burdakı incə sərhəd bilmək və inanmaq arasındadır, bir şeyi bilib ona bağlanmaq ilə kor-koranə bağlanmaq arasındakı sərhəd, təəssüf ki, ikisi də inanc sözü ilə ifadə olunur. haqqında danışacağım ikincisidir.
dini inancı ələ aldıqda, bu çox sadədir, ölən heyvanları, insanları görən ibtidai insanın ağlında "bəs sonra?" sualı yaranır. ardından gələn instinktiv ölüm qorxusu ilə bu sual birləşdikdə, bu bilinməzlik qorxunu daha da artırır və bu təhlükədən çıxış tapılmalıdır. dini inancın incəsənətlə dərin bağları var. o qədər çətinliyin arasında mağara divarına şəkil çəkən insan əslində heç də bekar və boş deyildi, bu bilinməzlikdən çıxış yolu axtarırdı, ölən heyvanları divarda yaşadırdı. o nə etdiyini bilməsə də, əslində ölümdən sonra da yaşamaq inancının toxumlarını əkmişdi. bu haqda how art made the world sənədli filminin səhv etmirəmsə ikinci seriyasında çox yaxşı anlatım var.
qısacası inanc xəyal gücü və qorxunun qarışımından yaranmış özünü müdafiyə mexanizmdir.

+1 əjdaha

2. bildiyimiz kimi nəyəsə ümid etmək inanmaq anlamındadır. çox önəmli bir şeydir. azərbaycan insanının beynində öz əksini tapır. (bax: batil inanclar). bir də din tərəfi var bunun. hansısa dinə ibadət etmək filan. bir məsəl də var ki insan hansı ölkədə dünyaya gəlsə o dinə sitayiş edir özü də istəmədən. ama yox elə deyil. əsas inancdı için sikim inanc. dünyanın harasında doğulursan doğul insan daim inanclarıyla yaşayır. yaşamalıdır. müsəlman olsam da ki bəlkə də heç müsəlman deyiləm hər şey məndə inanc üzərindədir. islamda götlə anlaşılan şeylər olsa da ona öz uydurmamla öz uydurduğum inanclarla yanaşıram. və bu məndə ruh yüksəkliyi yaradır. bir bütbərəst ailəsində doğulsaydım belə yenə də eyni inanclarımın üstündə olardım əminəm. bütün insanlar da bucür yanaşsa ortada dini mövzu deyə bir şey qalmaz.